Jestem niezwykle zadowolona z tego przedszkola. Moja córka chodziła tam 4 lata, a wyniki testów w szkole podstwowej przeszły moje najsmielsze oczekiwania - 40 punktów na 40 możliwych - to niewątpliwie wynik nie tylko mojego dziecka, ale też pracy zespołu pedagogicznego tego przedszkola. Rodzinna atmosfera, małe grupy, indywidualne podejście do dzieci - to atuty nie do pominięcia. Córka od września jest w szkole,ale do tej pory wspomina przedszkole i pyta o swoją panią. Polecam to miejsce wszystkim Rodzicom, dla których dobro ich dziecka oraz poziom edukacji jest najważniejszy!!!

Uważam, że to najlepsze miejsce do którego można zapisać swoje dziecko, jeśli pragnie się jego dobra. Moja córka chodziła tam przez 4 lata i nadal tęskni za tym przedszkolem mimo, że jest już w 1 klasie. Nauczycielki cudowne i bardzo miłe. Kameralna domowa atmosfera. Polecam jak najbardziej.

Na pierwszy rzut oka wszystko jest piękne: podpisane szafki, duże sale, mało dzieci w grupach i bardzo miłe panie... Pani dyrektor - czuć manipulację w trakcie rozmowy ale tak delikatnie postępowała z dzieckiem, że aż uwierzyliśmy. Zostawiliśmy malucha na pierwszy dzień adaptacyjny. Wchodzę, widzę, że dziecko płakało. Pytam: był płacz? Nie! skąd! - pada odpowiedź. Zastanawia mnie zawsze to kłamstwo przedszkolne, ale nie przejmuję się. Opisuję charakter dziecka i trudności jakie mogą czekać panie wychowawczynie ze strony mojego smyka. Pani zapewnia, że na pewno będzie dobrze, jest przemiła i bardzo ciepła. Dziękuję i wychodzę.
Z dołu słyszę jak Panie nagle... zaczynają krzyczeć na jedzące obiad dzieci!!! A gdzie ta słodycz, która przed chwilą była???
Po drodze wstępujemy do toalety - następne w planie drzwi wyjściowe z budynku. Ku mojemu zaskoczeniu słyszę niezwykle oburzone, wręcz krzyczące głosy - pierwszy to głos wychowawczyni, z którą właśnie rozmawiałam: "Powiedziała, że jej pierwsze dziecko płakało pół godziny! I jeszcze (moja propozycja jak ułatwić smykowi wejście w świat przedszkola)!" - tak, to są cytaty ze mnie, to prawda. Po czym słyszę odpowiedź Pani dyrektor: "Z nią (chodzi o mnie) musisz twardo, krótko ją trzymaj! Mówiłam Ci jaka ona jest!" Ze zdumienia zapomniałam dziecku zmienić kapcie na buty. Jaka jestem, że opisuję jak funkcjonuje mój szkrab? I skąd ta dwulicowość w rozmowach: słodycz do mnie, krzyk do dzieci, jad do Pani dyrektor? Zagotowałam się i wyszłam. Nasza przygoda się skończyła.